Dişli modifikasyonu, iletim doğruluğunu büyük ölçüde artırabilir ve dişli dayanıklılığını yükseltebilir. Dişli modifikasyonu, dişlinin diş yüzeyini teorik diş yüzeyinden küçük bir miktarda bilinçli olarak törpüleyerek sapmasını sağlayan teknolojik önlemleri ifade eder. Birçok çeşidi mevcuttur.ekipman türleriGenel anlamda modifikasyon, farklı modifikasyon parçalarına göre, diş profili modifikasyonu ve diş yönü modifikasyonu olmak üzere ikiye ayrılabilir.

Diş profili modifikasyonu

Diş profili, teorik diş profilinden sapacak şekilde hafifçe düzeltilir. Diş profili modifikasyonu, düzeltme, kök düzeltme ve kök oyma işlemlerini içerir. Kenar düzeltme, diş tepesine yakın diş profilinin modifikasyonudur. Dişlerin düzeltilmesiyle, dişlilerin darbe titreşimi ve gürültüsü azaltılabilir, dinamik yük azaltılabilir, diş yüzeyinin yağlama durumu iyileştirilebilir ve yapıştırıcı hasarı yavaşlatılabilir veya önlenebilir. Kök oyma, dişin köküne yakın diş profilinin modifikasyonudur. Kök düzeltmenin etkisi temelde kenar düzeltme ile aynıdır, ancak kök düzeltme diş kökünün eğilme dayanımını zayıflatır. Şekil modifikasyonu için taşlama işlemi kullanıldığında, iş verimliliğini artırmak için bazen eşleşen büyük dişli yerine küçük dişli kullanılır. Kök oyma, dişli dişlerinin kök geçiş yüzeyinin modifikasyonudur. Sertleştirilmiş ve karbürlenmiş sert dişliler, ısıl işlemden sonra taşlanmalıdır. Diş kökünde aşınma yanıklarını önlemek ve kalan sıkıştırma geriliminin faydalı etkisini korumak için diş kökü aşındırılmamalıdır. Ayrıca, kök geçiş eğrisinin eğrilik yarıçapı, kök dolgusundaki gerilim yoğunlaşmasını azaltmak için aşındırma yoluyla artırılabilir.

Diş ucu modifikasyonu

Diş yüzeyi, teorik diş yüzeyinden sapması için diş çizgisi yönünde hafifçe inceltilir. Diş yönünün değiştirilmesiyle, dişlilerin temas çizgisi boyunca yükün düzensiz dağılımı iyileştirilebilir ve dişlinin taşıma kapasitesi artırılabilir. Diş inceltme yöntemleri esas olarak diş ucu inceltme, helis açısı inceltme, tambur inceltme ve yüzey inceltme yöntemlerini içerir. Diş ucu inceltme, diş genişliğinin küçük bir bölümünde, dişlilerin bir veya her iki ucunda diş kalınlığının kademeli olarak inceltilmesidir. En basit modifikasyon yöntemidir, ancak inceltme etkisi zayıftır. Helis açısı inceltme, diş yönünü veya helis açısı β'yı hafifçe değiştirerek, gerçek diş yüzeyi konumunun teorik diş yüzeyi konumundan sapmasını sağlamaktır. Helis açısı inceltme, diş ucu inceltmesinden daha etkilidir, ancak açı değişimi küçük olduğundan, diş yönünün her yerinde önemli bir etkiye sahip olamaz. Tambur inceltme, diş genişliğinin merkezinde, genellikle her iki tarafta simetrik olarak, dişlerin şişmesini sağlamak için diş inceltme yöntemini kullanmaktır. Dişli çark dişlerinin temas hattındaki yükün düzensiz dağılımını iyileştirebilse de, dişin her iki ucundaki yük dağılımı tam olarak aynı olmadığından ve hatalar tambur şekline göre tamamen dağıtılmadığından, düzeltme etkisi ideal değildir. Yüzey modifikasyonu, gerçek eksantrik yük hatasına göre diş yönünü değiştirmektir. Gerçek eksantrik yük hatasını, özellikle termal deformasyonu dikkate alarak, düzeltme sonrası diş yüzeyi her zaman şişkin olmayabilir, genellikle içbükey ve dışbükey ile birbirine bağlı kavisli bir yüzey olur. Yüzey düzeltme etkisi daha iyidir ve ideal bir düzeltme yöntemidir, ancak hesaplaması daha zahmetli ve işlemi daha karmaşıktır.